BUDYNEK GŁÓWNY OŚRODKA

W budynku głównym mieszczą się cztery sale wystawowe, biuro, a w piwnicach – okazjonalnie funkcjonująca kawiarenka. W salach wystawowych prezentowane są w formie eksponatów, gablot i zdjęć, cztery podstawowe działy leśnictwa: hodowla lasu, ochrona lasu, ochrona przyrody, użytkowanie lasu. Przedstawione informacje o funkcjonowaniu ekosystemu leśnego bogate są w ciekawostki i osobliwości przyrodnicze. Sale wystawowe zwiedza się w obecności leśnika, który udziela dodatkowych wyjaśnień i odpowiada na pytania.

SALA HODOWLI LASU

Hodowla lasu to królowa nauk leśnych. Działania leśników w zakresie hodowli lasu zmierzają do zachowania ciągłości istnienia lasu poprzez właściwe gospodarowanie. Realizowanie tego zagadnienia jest możliwe dzięki posiadaniu nowoczesnej, gruntownej wiedzy z zakresu: ekologii, gleboznawstwa, fitosocjologii, fitogeografii, botaniki, fizjologii roślin, genetyki i in. W sali hodowli lasu mozna obejrzeć m.in. kolekcję szyszek, profile glebowe, etapy rozwojowe lasu, mapę przedstawiającą przyrodnicze warunki gospodarowania na terenie Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Zielonej Górze.

SALA OCHRONY LASU

W sali ochrony lasu przedstawiony jest, w plastycznej formie, ekosystem lasu, ze swoją złożoną strukturą oraz cztery największe zagrożenia istotne dla bytu lasu: zagrożenia pożarami, masowym pojawianiem szkodliwych owadów, grzybami pasożytniczymi oraz zagrożenia spowodowane zanieczyszczeniami powietrza. Prezentowane są tu metody zapobiegania oraz oceny występujących zagrożeń, a także sposoby walki z nimi, stosowane przez leśników.

SALA OCHRONY PRZYRODY

Las jest najbogatszym ośrodkiem życia roślin, grzybów i zwierząt, często jedyną ostoją rzadkich i ginących gatunków. Gospodarcza działalność człowieka coraz częściej przybiera formy zagrażające trwałości lasu, jako tworu przyrodniczego. Koniecznością stało się podejmowanie przedsięwzięć, mających na celu ochronę przyrody. Ochrona przyrody jest jednym z istotnych zadań leśników w ich codziennej pracy. W sali ochrony przyrody przedstawione są: formy ochrony przyrody stosowane na terenie RDLP w Zielonej Górze i LKP „Bory Lubuskie”; chronione gatunki roślin oraz eksponaty zwierząt, m.in. bielik, bóbr, chrząszcz – jelonek; przekrój przez żeremie bobrów; zwierzęta naszych lasów (sylwetki, tropy) itp.

SALA UŻYTKOWANIA LASU

Las jest dobrem przekazywanym kolejnym pokoleniom jedynie w użytkowanie. To oznacza, że pobieranie z lasu surowca drzewnego, żywicy, owoców leśnych, grzybów i innych produktów leśnych powinno odbywać się w taki sposób, aby las mógł trwać wiecznie i służyć kolejnym pokoleniom. W sali użytkowania lasu prezentowane są metody i narzędzia racjonalnej gospodarki leśnej, a także funkcje jakie pełni las.

SALA WYKŁADOWA

Salka wykładowa może pomieścić ok. 40 osób. Wyposażona jest w sprzęt audiowizualny, rzutnik pisma i pomoce dydaktyczne (mapy, atlasy, przewodniki, klucze do oznaczania roślin, grzybów i zwierząt, foliogramy, lornetki, lupy, itp.). Wyjątkowymi walorami poznawczymi charakteryzuje się „leśna filmoteka”. Składają się na nią krótkie (8-20 min.) dydaktyczne filmy video, które są realizowane przez pracowników RDLP w Zielonej Górze. Dotyczą przyrody naszego regionu, jej piękna, a także działań miejscowych leśników zmierzających do zachowania i ochrony zasobów leśnych. W salce wykładowej organizowane są okresowe wystawy.

OGRÓD DENDROLOGICZNY

Przy ośrodku, na powierzchni ok. 2 ha, powstaje, budowany od podstaw, ogród dendrologiczny. Są w nim prezentowane kolekcje sosen, jałowców, jodeł, świerków, żywotników, cyprysików, magnolii oraz wiele egzotycznych gatunków drzew i krzewów, sprowadzonych z różnych rejonów świata, np. szydlica japońska, cedry, metasekwoja, miłorząb, tulipanowiec, kasztan jadalny.

ŚCIEŻKA PRZYRODNICZO-LEŚNA

Trasa ścieżki przyrodniczo-leśnej rozpoczyna się i kończy przy ośrodku. Długość ścieżki wynosi ok. 4 km. Dla dzieci młodszych można wybrać wersję krótszą, ok. 2 km. Ścieżka posiada wyjątkowo atrakcyjne walory krajobrazowe, przebiega bowiem na terenie ukształtowanym przez morenę czołową zlodowacenia środkowopolskiego. Znajdują się tutaj głębokie wąwozy i wypiętrzenia dochodzące do 30 metrów nad poziom Jeziora Brodzkiego (o pow. 52 ha). Dodatkowym walorem jest to, że ścieżka przebiega przez stary park, który należał do zespołu pałacowo-parkowego w Brodach. Piękno natury i niepowtarzalny urok tego miejsca nikogo nie pozostawia obojętnym i sprawia, że zwiedzający często tu wracają.

Ścieżka przyrodniczo-leśna w Jaziorach Wysokich pozwala na poznanie: zagadnień przyrodniczych dotyczących ekosystemu lasu, ekosystemu jeziora a w szczególności bogactwa gatunków drzew i krzewów zarówno rodzimych (np. dęby, buk, grab, klony, olsza, wiąz, dereń, trzmielina, czeremcha, kalina) jak i obcych (np. kasztan jadalny, cypryśnik błotny, sosna Jefreya, cypryśnik Lawsona i inne); zagadnień dotyczących działań leśników zmierzających do zachowania i ochrony zasobów leśnych, a także wybranych zagadnień gospodarki leśnej.

WIEŻA OBSERWACYJNO-WIDOKOWA

Od 1999 roku walory krajobrazowe LKP „Bory Lubuskie” (gmina Brody – lesistość ok. 70%) można podziwiać z tarasu widokowego wieży przeciwpożarowej. Została ona wybudowana w ramach Programu PHARE CBC, z udziałem środków Unii Europejskiej. Jest to pierwsza, wybudowana w Polsce po II Wojnie Światowej wieża, która oprócz funkcji przeciwpożarowych, posiada taras widokowy z lunetami, udostępniony dla turystów i odwiedzających ośrodek. Wieża ma 40 m wysokości. Wznosi się na jednym w wyższych punktów w okolicy (102 m n.p.m.). Aby wspiąć się na taras widokowy, trzeba pokonać 176 schodów. Widok dachu lasu, niebieskich oczek stawów hodowlanych Nadleśnictwa i jeziora, malowniczo położonych wsi i miast po stronie polskiej i niemieckiej pozostawia niezapomniane wrażenia.

DREWNIANA WIATA

Drewniana wiata z paleniskiem, ławkami i stołami, może pomieścić ok. 50 osób. Można tu przeprowadzić zajęcia na wolnym powietrzu („Zielona klasa”), a także przygotować posiłek np. tradycyjne pieczone kiełbaski.

Ośrodek Edukacji Przyrodniczo-Leśnej w LKP „Bory Lubuskie” jest doskonałym miejscem na szkolną wycieczkę dydaktyczną.